قربان یعنی چون تو را امیرت امر کرد بپر

بپری

چه از بلندی و چه در درون آتش ، بی آن که اندیشه کنی ، بی آن که سخنی بر زبان آوری

وگرنه ، گوسفند که با پای خود به قربانگاه نمیرود ، او را کشان کشان میبرند
به قول فاضل نظری :
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانه ‌ای است که قربانی ‌ات کنند

قربانی شدن یعنی حسین ، یعنی با همه عزیزانش ، با همه امیدهایش ، با همه زخم هایش ، پای در قربانگاه کربلا نهاد و از همه چیزش گذشت

مثل شهیدی که از خانواده اش ، همسر و فرزندش ، آمال و آرمانش عبور کرد و پای در مسلخ نهاد ، بی آن که دمی ترس به خود راه دهد

آن گونه که خاقانی سرود :

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

روبَه صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی زِ مردن نَهراس

مردار بُوَد هر آن که او را نکشند